 |
|
|
|
|
|
22 maart 2007
Kitty van Elst is jeugdverpleegkundige geweest in verschillende asielzoekerscentra. Al jaren strijdt zij tegen de omstandigheden waarin asielzoekers moeten verblijven.
Asielzoekers worden gedwongen om meerdere keren te verhuizen van het ene sluitende centrum naar het andere. Kinderen zien dat buurtgenootjes, landgenootjes, vriendjes of vriendinnetjes uit hun huizen worden gehaald om terug te gaan naar hun land van herkomst of om te verhuizen naar een ander centrum.
Kinderen lijden hieronder. Ze hebben slaapproblemen en angsten, krijgen concentratieproblemen en gedragsproblemen op school. Het werd voor Van Elst steeds moeilijker om goede zorg te kunnen verlenen. En niet alleen voor haar, ook voor haar collega’s.
Zij volgde haar beroepscode van verplegenden en besloot de samenleving te gaan informeren over de verhuizingen van asielzoekers. Wanneer een samenleving er voor kiest om asielzoekers tijdelijk op te vangen dan dient die samenleving daar ook de volle verantwoordelijkheid voor te nemen. Ook als het moeilijk en ingewikkeld wordt. Mensen behoren niet zomaar een leven te leiden, maar een goed leven, dat het waard is menswaardig genoemd te worden in overeenstemming met criteria van humaniteit
Op de Dies Natalis van de Universiteit voor Humanistiek, op 29 januari 2007, vertelde Kitty van Elst haar verhaal.
Dit item duurt 32 minuten
Beluister dit item 
Meer over dit onderwerp:
|
|
|
|
|
|
